แขนงความคิด
กับอ.ธงชัย

อ่านผลิใบ สมัครสมาชิก โครงการห้องสมุดอุปถัมภ์ ผู้ร่วมสนับสนุน รู้จักกองบรรณาธิการ

 

ใคร
สกปรกกันแน่




ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์ / เรื่อง
กองบรรณาธิการ / ภาพ

 

คราวที่แล้วได้พูดถึงเรื่องส้วมชักโครกของคนเมืองในประเทศออสเตรเลีย ที่มีปุ่มชักโครกสองปุ่มอยู่ในโถเดียวกัน คือ ปุ่มสำหรับถ่ายเบา (ปกติมักอยู่ทางซ้าย และมีรูปวงกลมที่มีสีเข้มอยู่เฉพาะครึ่งล่างครึ่งเดียว) ใช้น้ำน้อย แต่อีกปุ่มสำหรับถ่ายหนัก (ปกติเป็นรูปวงกลมเหมือนกัน แต่มีสีเข้มเต็มทั้งวงกลมเลย) ใช้น้ำมาก

ทำให้คนใช้โถส้วมสามารถเลือกกดได้ว่า จะใช้น้ำน้อยหรือน้ำมาก ซึ่งทำให้ประหยัดหรือลดการใช้น้ำโดยไม่จำเป็นลงไปได้

ทีนี้มาพูดถึงคนเมืองในไทย (ไม่ใช่คนในเมืองไทยนะครับ)บ้าง คนพวกนี้นอกจากจะไม่มีโถแบบเลือกปุ่มกดได้แบบเขาแล้ว ส่วนใหญ่ยังมีพฤติกรรมที่สิ้นเปลืองทรัพยากรมากอย่างไม่น่าอภัยเพิ่มขึ้นไปอีก

คือ พอเข้าส้วม ก่อนจะทำธุระส่วนตัว คนกลุ่มนี้จะชักโครกไล่น้ำในโถส้วมออกไปก่อน เหตุผลที่ได้เมื่อตอนไปคุยๆ แอบถามมา คือ กลัวสกปรก ไม่รู้คนก่อนหน้านี้เขาทำอะไรสกปรกไว้หรือเปล่า จึงต้องชักโครกไล่ไปก่อน

พอเสร็จธุระของตัว ก็ชักโครกอีกที เพื่อทำความสะอาดโถ กันไม่ให้คนหลังตามมาบ่นมาด่าเอาได้ว่าตัวเองสกปรก

แต่พอคนหลังตามมาเข้าส้วม ถ้าเป็นคนพันธุ์เดียวกันกับคนแรก ก็จะกดปุ่มไล่น้ำเก่าออกก่อนเหมือนกัน

จึงทำให้คนไทยพวกนี้ใช้น้ำชักโครกเกินจำเป็นไปหนึ่งเท่าอย่างที่ผมได้ให้คำอธิบายไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

คือไม่น่าอภัย

ที่ไม่น่าอภัยก็เพราะช่างเขาศึกษาวิจัยมากันนักต่อนักแล้วว่าน้ำแค่นี้น่ะพอแล้ว สะอาดแล้ว แถมเขายังกลัวสินค้าของเขาขายไม่ออก เขาจึงได้เผื่อน้ำเกินความต้องการจริงๆ ไปอีกหน่อยหนึ่งด้วยซ้ำ

ถ้าคนสนใจเรื่องสิ่งแวดล้อมจริงๆ ก็คงพอจะได้ยินกันมาบ้างแล้วว่า มีคนอีกกลุ่มหนึ่งพยายามรณรงค์ไปในทางตรงข้าม คือ ให้เอาก้อนอิฐหรือขวดใส่น้ำ ไปใส่ไว้ในถังน้ำชักโครก ทำให้ลดการใช้น้ำชักโครกลง

แต่คนกลุ่มแรกนั้นกลับชักโครกสองทีต่อการเข้าส้วมหนึ่งครั้ง

ใช้ทรัพยากรเปลืองเกิน 2 เท่า โดยไม่มีความจำเป็น แบบนี้จะไม่เรียกว่าพวกไม่น่าอภัย ก็ไม่รู้จะเรียกอะไรดีแล้วนะครับ

ที่ตลกไปกว่านั้น คือ ถ้าคนแรกคิดว่าตัวเองเป็นคนสะอาด ต้องชักโครกไล่น้ำของคน(สกปรก)ก่อนหน้านี้ไปก่อน แล้วคนที่สองที่ตามมา ก็ทำอย่างเดียวกันกับคนแรกแล้ว อย่างนี้คนแรกเป็นคนสะอาดหรือคนสกปรกกันล่ะครับทีนี้